پسرم آمده و سرگرم تماشا هستم ...

سر سرای سینه ها را رنگ خاموشی گرفت

صورت آیینه زنگار فراموشی گرفت

سالکان را پای پر تاول ز رفتن خسته شد

دست پر اعجاز مردان طریقت بسته شد

این زمان شلاق بر باور حکومت می کند

در بلاد شعله خاکستر حکومت می کند

اعتبار دستها و پینه ها در مرخصی

چهره ها لوح ریا آیینه ها در مرخصی

آنچه این نسل مصیبت دیده را ارزانی است

پوز خند آشکار وگریه ی پنهانی است

الغرض با ماله ی غم دست بنایی شگفت

ماهرانه حفره ی لبخند ها را گل گرفت

                                                                       زنده یاد سید حسن حسینی